ตอนที่_342_ร่องรอยเผยกลางแดนรกร้าง

ตอนที่ 342: ร่องรอยเผยกลางแดนรกร้าง

ลึกเข้าไปในแดนรกร้างหินดำ กลุ่มขององค์ชายสามอ๋องจ้าวกำลังขี่ม้า เดินอย่างไร้จุดหมายอยู่ท่ามกลางเนินทรายที่ทอดยาวเป็นคลื่นระลอก

สายลมพัดหอบเอาเม็ดทรายซัดสาดใส่ใบหน้าจนรู้สึกเจ็บแปลบ

อ๋องจ้าวนั่งอยู่บนหลังม้า สีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด เสื้อคลุมผ้าสีเทาบนร่างถูกลมทรายเสียดสีจนขาดเป็นรูหลายแห่ง ใบหน้าเปรอะเปื้อนฝุ่นดินหนาเตอะ ไม่หลงเหลือราศีความสูงศักดิ์เหมือนวันวานเลยแม้แต่น้อย

“โจวเหวินหลี่ เจ้าดูทางเป็นหรือเปล่า พวกเราวนเวียนกันมาตั้งหกชั่วโมงแล้ว ทำไมยังวนอยู่ที่เดิมอีกล่ะ” อ๋องจ้าวดึงบังเหียนม้า ตวาดใส่โจวเหวินหลี่ที่อยู่ด้านข้าง

โจวเหวินหลี่กำแผนที่ภูมิศาสตร์ที่ยับยู่ยี่ไว้ในมือ ใบหน้าถูกลมพัดจนแดงก่ำ “องค์ชาย สนามแม่เหล็กที่นี่ปั่นป่วนเกินไป เข็มทิศใช้การไม่ได้เลย แผนที่ก็ไม่ได้ระบุเส้นทางของบริเวณนี้ไว้ ข้าเองก็จนปัญญาพ่ะย่ะค่ะ”