ตอนที่_337_ศิลาเหล็กเย็นทะลวงวงล้อม

ตอนที่ 337: ศิลาเหล็กเย็นทะลวงวงล้อม

ท้องฟ้าเหนือตลาดทิศประจิมแห่งราชธานีต้าเฉียนเพิ่งจะเริ่มสลัวราง จางเฉวียนก็หนีบสมุดบัญชียืนอยู่ตรงธรณีประตูห้างรุ่ยเฟิง พลางเหม่อมองไปยังหัวมุมถนน

หลังจากที่คนของหอการค้าว่านเป่าจากไปเมื่อวานนี้ พ่อค้าที่สั่งสินค้าไว้สิบกว่ารายต่างส่งคนมายกเลิกคำสั่งซื้อกันข้ามคืน ส่วนคนที่เหลือก็ฝากคำพูดทิ้งไว้ว่า หากแก้ปัญหาเรื่องหอการค้าว่านเป่าไม่ได้ภายในสามวัน พวกเขาก็คงจำต้องยกเลิกความร่วมมือเช่นกัน

จางเฉวียนถูมือที่หนาวจนแดงก่ำ จากนั้นหันหลังเดินเข้าเรือนหลังไปหาหลิวเฟิง

หลิวเฟิงกำลังนั่งยองๆ อยู่ในลานเรือนเพื่อตรวจนับหีบสินค้าที่เพิ่งขนส่งมาจากแดนเหนือ ปลายนิ้วกรีดผ่านใบรายการสินค้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นเลยแม้แต่น้อย

“หลงจู๊หลิว ต่อไปพวกเราจะทำยังไงดีครับ” จางเฉวียนยื่นสมุดบัญชีไปตรงหน้าหลิวเฟิง น้ำเสียงเจือความร้อนรนใจอยู่บ้าง

“เงินในบัญชียังพอประคองได้อีกครึ่งเดือน แต่ถ้าลูกค้าหนีหายกันไปหมด สินค้ามากมายที่เราสั่งเข้ามาคงต้องเน่าคามือแน่ๆ”

หลิวเฟิงวางใบรายการสินค้าลงแล้วลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นบนมือสองสามที