เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 327: ล้อมสังหาร
ลมบ้าหมูบนลานโกบีพัดหอบเอาทรายสีเหลืองคลุ้งไปทั่วฟ้า สองเท้าโลหะอันหนักอึ้งของอสูรเหล็กกล้าเหยียบย่ำพื้นดินจนยุบลงเป็นหลุมลึกสองหลุม
หู่เวยนั่งอยู่ภายในห้องควบคุมของเทียนปิงหมายเลขหนึ่งรุ่นปรับปรุง สองมือจับคันบังคับมั่น ก้านกระทุ้งไฮดรอลิกส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำ
“ไอ้หนูผี ปู่ของแกมาคิดบัญชีแล้วโว้ย”
คำพูดยั่วยุนี้ดังสะท้อนก้องไปตามเนินเขาผ่านเครื่องขยายเสียงภายนอก
สีหน้าของเงาโลหิตมืดมนถึงขีดสุด กระบี่อ่อนสีเทาหม่นเล่มนั้นถูกกระชับอยู่ในมือแล้ว ตัวกระบี่หมุนวนด้วยประกายแสงกระหายเลือด
มันไม่สนใจก้อนเศษเหล็กเทอะทะนั่น สายตากวาดมองภูมิประเทศโดยรอบอย่างรวดเร็ว เพื่อค้นหาเงามืดที่พอจะเร้นกายได้อีกครั้ง
“พลุส่องสว่างครอบคลุมพื้นที่”
เสียงของหลงเซี่ยวส่งผ่านช่องสัญญาณเข้ารหัสตรงไปยังหูฟังของทหารยอดฝีมือสิบห้านายแห่งกองรบขวานศึกอย่างแม่นยำ
แสงสีขาวบาดตาห้าสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากจุดสูงสุดห้าจุดของเนินเขาพร้อมๆ กัน ส่องสว่างลานโกบีแห่งนี้จนเจิดจ้าประหนึ่งเวลากลางวัน