ตอนที่_309_ถ้อยคำในค่ำคืนของหู่เวย

ตอนที่ 309: ถ้อยคำในค่ำคืนของหู่เวย

คืนที่สองของการเดินทางขึ้นเหนือ ลมและหิมะเชื่อมฟ้าดินเข้าด้วยกันกลายเป็นผืนสีขาวโพลนเวิ้งว้าง

เรือเหาะจอดพักแรมใกล้กับป้อมปราการร้างแห่งหนึ่งในแดนเหนือ ลำเรือขนาดมหึมาทอดเงาอันมั่นคงลงมาท่ามกลางพายุหิมะ

เหล่านักรบสามสิบนายใต้บังคับบัญชาของฉู่หลิงอวิ๋นกระจายกำลังออกไปด้านนอก พวกเขาวางแนวระวังภัยไขว้ประสานกันสามชั้นไปตามซากกำแพงปรักหักพังของป้อม

ยอดฝีมือแห่งค่ายปราบอุดรเหล่านี้หมอบราบอยู่บนพื้นหิมะ แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนให้แผ่วเบาจนถึงที่สุด กลมกลืนเข้ากับสภาพแวดล้อมที่หนาวเหน็บทารุณนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

สวีชิงกับหู่เวยนั่งอยู่บนซากปรักหักพัง ณ จุดสูงสุดของป้อม เหนือศีรษะคือท้องฟ้าพร่างดาวของแดนเหนือที่แจ่มชัดจนทำให้รู้สึกกดดัน