เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 273: ด่านหมาป่าคราม
ช่วงบ่ายของวันที่สาม เรือเหาะก็เดินทางมาถึงเหนือน่านฟ้าของด่านหมาป่าคราม
เมื่อมองลงมาจากที่สูง จะเห็นภาพรวมทั้งหมดของด่านหมาป่าครามได้อย่างชัดเจน
มันถูกสร้างขึ้นบนเส้นทางหุบเขาแคบยาวระหว่างหน้าผาสูงชันสองฝั่ง เป็นป้อมปราการทางทหารโดยแท้ กำแพงเมืองก่อขึ้นจากหินแท่งสีเทาขนาดยักษ์ บนผิวหินเต็มไปด้วยร่องรอยการสึกกร่อนจากลมฟ้าอากาศและรอยซ่อมแซมที่มีทั้งเก่าและใหม่ปะปนกัน
หน้าประตูเมืองมีแถวยาวเหยียด ทั้งหมดล้วนเป็นเรือเหาะ รถม้า และเกวียนหลากหลายชนิดที่กำลังรอเข้าด่าน
มีเรือรบประจำสำนักที่ตกแต่งอย่างหรูหราสองสามลำจอดเข้าคิวอยู่กลางอากาศ และยังมีเรือลำเล็กโทรมๆ สำหรับคนเดียวย่นระยะรออยู่ท้ายสุด ดูแล้วเหมือนสมบัติพกพาของพวกผู้บำเพ็ญเพียรอิสระ
“เรือเหาะด้านหน้าโปรดทราบ ที่นี่คือจุดตรวจเข้าด่านหมาป่าคราม เรือเหาะจากภายนอกทุกลำต้องลดระดับความสูงลงเหลือสามสิบจั้ง ปิดค่ายกลเชิงโจมตีทั้งหมด และเข้าแถวรอตามลำดับหมายเลข”
เสียงส่งกระแสจิตของทหารเฝ้าด่านดังมาจากทางด้านหน้า น้ำเสียงฟังดูเป็นทางการตามระเบียบ
หลงเซี่ยวบังคับเรือเหาะลดระดับความสูงลง แล้วเข้าแทรกในแถวรอคิว
“ผู้อาวุโสจ้าว ถึงตาคุณแล้ว”