ตอนที่_227_โอสถโลหิต

ตอนที่ 227: โอสถโลหิต

เสียงวิงวอนอันแหบแห้งนั้นราวกับเข็มเหล็กเผาไฟร้อนลวก ที่ทิ่มแทงทะลุความเงียบสงัดราวป่าช้าซึ่งเพิ่งถูกสร้างขึ้นด้วยกำลังรุนแรงบนลานจัตุรัส

สายตาของทุกคนต่างเลื่อนจากยักษ์เหล็กกล้าที่ดูราวกับจอมมารตนนั้น ไปยังร่างของชายชราผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกที่กำลังคุกเข่าหมอบกราบอยู่บนพื้น

หู่เวยก้มหน้าลง

ภายใต้กล้องเล็งสีแดงชาด คือใบหน้าชราภาพที่เต็มไปด้วยร่องรอยเหี่ยวย่นและความสิ้นหวัง ภายในดวงตาขุ่นมัวคู่นั้น ยังคงมีประกายไฟริบหรี่ดวงสุดท้ายที่เรียกว่าความหวังลุกโชนอยู่

พรรคทาสโลหิต

โอสถโลหิต

คำสั้นๆ เพียงไม่กี่คำ กลับวาดภาพเหตุการณ์ที่โหดเหี้ยมทารุณยิ่งกว่าการปราบปรามเบื้องหน้านี้ร้อยเท่าพันทวี

เพลิงโทสะในอกของหู่เวยแทบจะเผาผลาญระบบควบคุมอุณหภูมิภายในชุดรบจนทะลุ