ตอนที่_197_อานุภาพขั้นแก่นทอง_ฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย!

ตอนที่ 197: อานุภาพขั้นแก่นทอง ฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย!

ทะเลเพลิงพลุกพล่าน ควันหนาทึบพวยพุ่งม้วนตัว

นรกภูมิที่ก่อตัวขึ้นจากเสาเพลิงสามสิบหกต้น ลุกโชนอยู่ราวหนึ่งก้านธูปจึงค่อยดับลง ผืนดินถูกเผาผลาญจนกลายเป็นผลึกแก้ว เป็นหลุมเป็นบ่อ และยังคงมีควันสีเขียวลอยกรุ่น

ร่างสีดำเกรียมสองร่าง ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากใจกลางลานผลึกแก้ว

นั่นคือหลิ่วฉางเฟิงกับนักพรตชางซง

พวกเขายังไม่ตาย

ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสร้างรากฐานช่วงท้าย มีพลังชีวิตเหนียวแน่นทนทาน เทียบได้กับรากไม้แก่ใต้ดินดำเป็นตอตะโก แต่สภาพของพวกเขาในยามนี้ ดูน่าอนาถยิ่งกว่าตาย เสื้อคลุมเจ้าสำนักที่หลิ่วฉางเฟิงเคยภาคภูมิใจแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ผิวหนังที่โผล่พ้นร่มผ้าเต็มไปด้วยตุ่มพองและรอยไหม้เกรียม เส้นผมยาวถูกเผาจนแหว่งวิ่นกระเซอะกระเซิง ดูอเนจอนาถอย่างยิ่ง นักพรตชางซงยิ่งย่ำแย่กว่า โล่ศัสตราวุธวิเศษชั้นยอดที่เขาใช้ป้องกันตัวแตกกระจายในการระเบิด ร่างกายซีกหนึ่งแหลกเหลวเป็นเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อย แขนข้างหนึ่งห้อยต่องแต่งไร้เรี่ยวแรง ใช้การไม่ได้ไปแล้ว

"สวี...ชิง..." คอของหลิ่วฉางเฟิงส่งเสียงคำรามแหบพร่าคล้ายเครื่องสูบลมพังๆ ทุกคำที่เปล่งออกมา ล้วนเสียดแทงแผลไหม้ในปอด จนกระอักเลือดดำที่มีประกายไฟปนออกมาคำหนึ่ง

เขาเงยหน้าขึ้น แววตาคู่นั้น ความหยิ่งผยองและดูแคลนแต่เดิมมลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความเคียดแค้นชิงชังฝังลึกถึงกระดูก และความหวาดกลัวที่ซ่อนไว้ไม่มิด

เขาไม่เข้าใจ