ตอนที่_190_ประชิดคูเมือง

ตอนที่ 190: ประชิดคูเมือง

ฟ้า มืดลงแล้ว

มิใช่สุริยุปราคา และมิใช่เมฆทมิฬ นอกเทือกเขาคุนหลุน สิ่งมหึมาสามลำบดบังทั่วผืนนภากว้าง

นั่นมิใช่เรือเหาะธรรมดาทั่วไป แต่เป็นอาวุธสงครามก้นหีบของสำนักกระบี่ชิงเฟิง เรือรบลอยฟ้าชั้น "ชิงเสวียน" ตัวเรือต่อขึ้นจากกระดูกมหึมาของอสูรระดับสองผสานไม้เหล็กพันปี ทั่วทั้งลำสลักค่ายกลรวบรวมปราณและค่ายกลป้องกัน ที่หัวเรือ ปากกระบอกปืนหัวอสูรส่องแสงเรืองรองเย็นเยียบ นั่นคือ "ปืนใหญ่ประกายปราณถล่มภูผา" ที่สามารถยิงถล่มยอดเขาจนราบเป็นหน้ากลองได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

เรือรบทั้งสามลำลอยนิ่งในรูปแบบสามเหลี่ยมประชิดอยู่นอกค่ายกลพิทักษ์เขาของคุนหลุน บนตัวเรือ ธงรูปกระบี่ของสำนักกระบี่ชิงเฟิงโบกสะบัดส่งเสียงพรึ่บพรั่บกลางลมปราณอันรุนแรง ผืนธงทุกลำแผ่เจตนาสังหารที่เย็นเฉียบแทงลึกถึงกระดูก

ภายในเทือกเขาคุนหลุน เงียบสงัดไร้สุรเสียงสรรพสิ่ง

ศิษย์ทุกคนหยุดงานในมือลง เตาไฟในห้องหลอมยาดับสนิท เสียงร้องขานในเหมืองแร่ขาดตอน พู่กันสลักยันต์ในตำหนักอักขระค้างอยู่กลางอากาศ สายตานับพันคู่ต่างจับจ้องไปยังม่านแสงสีแดงจางๆ ที่สั่นคลอนจวนเจียนจะพังทลายตรงหน้าประตูเขา