ตอนที่_179_การยั่วยุของหลี่อี้เฟิง

ตอนที่ 179: การยั่วยุของหลี่อี้เฟิง

ระดับสองขั้นสูงสุด กึ่งก้าวสู่ขั้นสร้างรากฐาน

ในดินแดนลี้ลับที่กดข่มระดับการบำเพ็ญเพียรเช่นนี้ คำนี้ก็คือความหมายเดียวกับคำว่าไร้เทียมทาน

บรรยากาศนิ่งสงัด มีเพียงศิษย์คุนหลุนที่อยู่ด้านหลังสวีชิงเท่านั้นที่ยังคงส่งเสียงปรับแต่งกลไกเบาๆ ดัง "กริ๊ก" "กริ๊ก" นั่นคือเสียงขึ้นสายหน้าไม้หนักและเสียงระบบรังเพลิงล็อกเข้าที่ มันฟังดูแสบแก้วหูเป็นพิเศษริมทะเลสาบที่เงียบสงัดราวกับป่าช้าแห่งนี้

หลี่อี้เฟิงยืนอยู่หน้าค่ายของสำนักกระบี่ชิงเฟิง สายตากวาดมองกลุ่มศิษย์คุนหลุนที่ห่อหุ้มตัวเองแน่นหนาเหมือนกระป๋องเหล็ก ก่อนจะหยุดลงที่ใบหน้าอันราบเรียบเกินไปของสวีชิง

ไฟโทสะในใจเขามันระงับเอาไว้ไม่อยู่

ก่อนหน้านี้ที่ได้รับการ "ช่วยเหลือ" บริเวณชายขอบหนองน้ำ นั่นเป็นเพราะเขาประมาทไปเอง อีกทั้งคางคกพิษตัวนั้นก็ดันแพ้ทางกระบี่พอดี ทว่าบัดนี้เมื่อมาถึงทะเลสาบต้นกำเนิดวิญญาณ สิ่งที่ต้องวัดกันคือพลังฝีมือที่แท้จริง คือรากฐานเบื้องลึก และอานุภาพของสมบัติเวท

พวกบ้านนอกคอกนาพวกนี้มีสิทธิ์อะไรถึงยังทำตัวสุขุมนิ่งเฉยได้ขนาดนี้?

"เจ้าสำนักสวี"