ตอนที่_165_สัจธรรม_อยู่ในระยะยิงเท่านั้น

ตอนที่ 165: สัจธรรม อยู่ในระยะยิงเท่านั้น

บนถนนสายยาว เงียบสงัดไร้สรรพเสียง

ศพของจ้าวเฮยหู่คุกเข่าอยู่บนแผ่นหินเขียว เสียงกระดูกสะบ้าหัวเข่าแตกสะบั้นอันเปราะบาง ยังคงดังก้องอยู่ในหูของทุกคน

ม้าสีแดงพุทราตัวนั้นที่เคยเหยียบย่ำโอ้อวดในยามปกติ บัดนี้แหลกเหลวกลายเป็นกองโคลนเนื้อกระทั่งเสียงคร่ำครวญยังร้องไม่ออก

สวีชิงยืนตระหง่านอยู่กลางถนนสายยาว สายตากวาดมองรอบด้านอย่างช้าๆ

พวกอันธพาลและนักเลงหัวไม้ที่เคยโห่ร้องตะโกนตามจ้าวเฮยหู่ ต่างกลายเป็นไก่ที่ถูกบีบคอ แต่ละคนหน้าซีดเผือด อาวุธในมือหลุดร่วงตกกระทบพื้นดังก๊องแก๊ง

"ไม่มีใครคัดค้าน"

สวีชิงดึงสายตากลับมา น้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ

เขาหันตัว มองไปยังหลงจู๊ร่างท้วมที่หดตัวอยู่ตรงมุมกำแพง เจ้าอ้วนคนนั้นแทบอยากจะมุดดินหนีลงไปให้พ้นๆ

"หลงจู๊"