กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 127: รอให้แกเบิกตานี่แหละ!
“ขาดซะ ไอ้เวรเอ๊ย!”
เสียงคำรามของหู่เวยระเบิดก้องในช่องสัญญาณสื่อสาร ราวกับจะแผดตะเบ็งจนคอหอยแตก
เครื่องยนต์ของสิงเทียนหมายเลขสองคำรามลั่น แขนกลขนาดมหึมาโอบรัดหนวดระยางค์เส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตรเส้นนั้นไว้ ท่อขับดันด้านหลังพ่นเปลวไฟสีน้ำเงินยาวหลายสิบเมตร กระชากดึงออกไปสุดแรงเกิด
เปรี๊ยะ!
เสียงฉีกขาดบาดหูพลันดังสนั่น
หนวดระยางค์ที่หนายิ่งกว่าหัวรถจักรเส้นนั้น ถึงกับถูกกระชากขาดสะบั้นสดๆ!
เลือดสีม่วงดำทะลักออกมาดั่งน้ำพุรดชะโลมทั่วร่างหุ่นรบ เลือดที่มีฤทธิ์เป็นกรดรุนแรงกัดกร่อนเกราะโลหะผสมจนส่งเสียงฉ่า ควันขาวกลุ่มใหญ่พวยพุ่งขึ้นมา
“สะใจ! แม่งเอ๊ย โคตรสะใจ!” หู่เวยหัวเราะลั่น ควบคุมหุ่นรบถีบเข้าใส่กระดองของเลเวียธานหนึ่งทีเพื่ออาศัยแรงดีดตัวแยกออกมา
ในเวลาเดียวกัน หุ่นรบรุ่นหนักของไท่ซานก็ยกโล่ทาวเวอร์ชิลด์พุ่งชนฝ่าดงหนวดระยางค์เข้าไปเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่