ตอนที่_068_กลับบ้าน

ตอนที่ 68: กลับบ้าน

ถนนที่คุ้นเคย ทางเดินบันไดที่คุ้นตา

กลิ่นเฉพาะตัวของย่านที่อยู่อาศัยเก่าแก่ในอากาศ ซึ่งผสมปนเปกันระหว่างกลิ่นกับข้าวหอมกรุ่นและฝุ่นละอองลอยเข้าจมูก ทำให้เส้นประสาทที่ตึงเครียดของสวีชิงผ่อนคลายลงได้เสียที

เขาไม่ได้ให้รถประจำตำแหน่งขับไปส่งถึงใต้ตึก พอถึงหน้าทางเข้าชุมชนก็ขอลงแล้ว

เขาอยากเดินผ่านช่วงทางตรงนี้ด้วยตัวเอง อยากกลับบ้านเหมือนเด็กธรรมดาคนหนึ่ง

เขาถือสัมภาระเรียบง่าย ก้าวเท้าขึ้นสู่ชั้นห้าทีละขั้น ทีละขั้น

ประตูเหล็กดัดป้องกันขโมยที่สีลอกร่อนบานนั้น ยังคงตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบตรงนั้น

สวีชิงยกมือขึ้น ข้อนิ้วค้างอยู่กลางอากาศ แม้แต่ลมหายใจก็ยังชะงักไปชั่วขณะ

เขาเคาะประตูเบาๆ

"ใครน่ะ"