กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 414 การขยายภัตตาคารครั้งที่สอง
เจียงหมิงกล่าวจบโดยไม่เปิดโอกาสให้ระบบได้บ่นพึมพำ เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วคลุมโปงหลับไปทันที
วันรุ่งขึ้น
แม้จะเป็นเวลาตี 5:59 น. แต่บนถนนเฉาหยางกลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คนมากมาย นับคร่าว ๆ แล้วน่าจะมีไม่ต่ำกว่าสิบกว่าหมื่นคน
ตามหลักความเป็นจริงแล้ว เมื่อผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันเช่นนี้ ควรจะมีเสียงอื้ออึงดังระงม แต่ตอนนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น แม้สีหน้าของแต่ละคนจะดูตื่นเต้น แต่กลับไม่มีใครพูดคุยกันเลยแม้แต่น้อย
มือของพวกเขาแนบไปกับฝาโลงของห้องส่วนตัวขนาดเล็ก บางคนยังพึมพำอยู่ในปาก
“58...57...40...”
“3...2...ถึงเวลาแล้ว!!”
เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนจากความตื่นเต้นกลายเป็นความคลั่งไคล้ มือทั้งสองข้างต่างรัวเคาะฝาโลงอย่างบ้าคลั่ง