กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 396 พัฒนาการของพรสวรรค์ของเป้ยไฉเจ๋อ (ตอนต้น)
หลังจากอิ่มหนำสำราญ หวงฝู่จื่อเยว่ก็เช็ดปาก
“เถ้าแก่เจียง ขอบคุณสำหรับมื้ออาหาร ตอนนี้ก็สายมากแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะ”
หวงฝู่จื่อเยว่กล่าวพลางลุกขึ้นยืน
ตอนนี้เธอทะลวงถึงระดับอริยะแล้ว จึงร้อนใจอยากจะรายงานเบื้องบน เพื่อสลัดตำแหน่งประมุขศาลานักษัตรที่เป็นเพียงเบี้ยล่างทิ้งไป แล้วหางานสบาย ๆ ทำเพื่ออู้งานให้เต็มที่!
“หวงฝู่ อัจฉริยะสองคนนั้นรอมาสองวันแล้วนะ”
เจียงหมิงเรียกเธอไว้
สีหน้าของหวงฝู่จื่อเยว่ดูเก้อเขินเล็กน้อย
สองวันนี้ใช้ชีวิตสุขสบายเกินไป จนเธอเกือบลืมไปแล้วว่าใช้ข้ออ้างอะไรมาที่เมืองหยาง
“อ๊ะ เถ้าแก่เจียง ฉันมัวแต่ยุ่งจนลืมไปเลย งั้นคุณช่วยเรียกพวกเขามาหน่อยได้ไหม?”