กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 275 เหล่าลูกค้าผู้คลั่งไคล้
ว่านเทียนลู่มองหินวิญญาณระดับสูงหลายสิบก้อนตรงหน้า อ้าปากค้างด้วยความทำตัวไม่ถูก
“พี่ใหญ่……”
เป้ยไฉเจ๋อยิ้มอย่างไม่ใส่ใจพลางโบกมือ
“น้องรอง พี่ชายอย่างฉันมีเงิน หินวิญญาณพวกนี้สำหรับฉันแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับก้อนหินข้างถนน นายเก็บไว้เถอะ อย่าปฏิเสธเลย”
ว่านเทียนลู่: (｀ﾟДﾟ´)ゞ!!
ทำไมคำพูดนี้ฟังดูแปลก ๆ ชอบกล?
เดิมทีในใจยังรู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ความรู้สึกนั้นลดฮวบลงทันที!
พี่ใหญ่ของเขาถูกเถ้าแก่เจียงทำให้ติดนิสัยมาหรือเปล่า?
กลายเป็นคนขี้อวดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?