ตอนที่ 253 อย่าเข้ามานะ

ตอนที่ 253 อย่าเข้ามานะ

ใบหน้าสวยของเผิงหนิงขึ้นสีระเรื่อ นางเพิ่งจะคิดกอดแขนของหูจื้อเหว่ยเพื่อออดอ้อน

ทว่าหูจื้อเหว่ยกลับรีบหนีลงจากรถด้วยสีหน้าหวาดกลัว รีบพูดว่า “หนิงหนิง ในเมื่อเรามาถึงแล้ว เธอพาคนกลุ่มหนึ่งไปตามหาคนพวกนั้น ส่วนฉันจะพาคนบางส่วนไปคุยกับชาวบ้านที่ยังไม่ไป”

“ได้ค่ะ!” เผิงหนิงขานรับ

นางลงจากรถแล้วเลือกคนครึ่งหนึ่ง ก่อนจะไล่ตามไปตามถนน

หูจื้อเหว่ยมองเผิงหนิงที่จากไปไกลแล้ว พลางคิดในใจว่าโชคดีเหลือเกิน

แค่ทุบเบา ๆ แขนเขาก็หลุดแล้ว ถ้าหากถูกกอดแล้วบิดไปมาอีกสองที คงได้ตายคาที่แน่ ๆ

กว่าเขาจะฟื้นฟูอายุขัยมาได้ยากลำบาก จะมาตายในมือลูกสาวบุญธรรมไม่ได้เด็ดขาด!