กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 121 วัยเยาว์ไม่รู้คุณค่า...
ชายชราเจ้าของโรงแรมข้าง ๆ ฟังเสียงอึกทึกครึกโครมจากด้านนอกด้วยสีหน้ามึนงง
(´⊙ω⊙`)？？？
วันนี้ก็ไม่ใช่วันเทศกาลเสียหน่อย ทำไมถึงยังมีคนจุดประทัดกันอีกล่ะ
อีกอย่างที่พากันโห่ร้องนั่นมันเรื่องอะไรกันเนี่ย
ชายชราเพิ่งจะเดินออกจากประตูเพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เจียงหมิงก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มมาตรฐานบนใบหน้า เขายื่นมือออกไปแล้วกล่าวว่า “สวัสดีครับเถ้าแก่ ผมชื่อเจียงหมิง”
เถ้าแก่โรงแรมมองชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าด้วยความตะลึงงันเล็กน้อย
ชายคนนี้ เขาจำได้!
ที่เขาทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำในช่วงไม่กี่วันนี้ ก็เพราะชายตรงหน้าคนนี้ทั้งนั้น!
ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มประจบประแจงขึ้นทันที