ตอนที่ 15 เช้าวันเดียวก็ทำเงินได้หนึ่งหมื่น

ตอนที่ 15 เช้าวันเดียวก็ทำเงินได้หนึ่งหมื่น

ชายที่มีรอยสักซึ่งถูกซัดกระเด็นออกไปไกลกว่าสิบเมตรคลานลุกขึ้นมาทั้งน้ำตา

ทว่าเขากลับทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแค่เดินไปตามท้องถนนด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

พอจับตัวใครได้ก็ถามว่า “คุณเห็นแม่ของผมไหม”

ผู้คนที่เคยโกรธแค้นอยู่หน้าประตูเมื่อเห็นดังนั้นต่างก็พากันหุบปากเงียบ เหงื่อเย็นไหลซึมออกมาจากขมับ

พวกเขาเพียงแต่คิดว่าตนเองรอมานานแต่กลับไม่ได้กินอาหารวิญญาณนั้น ทำให้เสียเวลาไปไม่น้อย

ประกอบกับเจ้าของร้านยังอายุน้อยและไม่มีมาดถือตัว จึงคิดว่ารังแกได้ง่าย

ทว่ากลับลืมไปว่าคนที่ปรุงอาหารวิญญาณนั้น คือนักปรุงอาหารวิญญาณที่พวกเขาไม่อาจเอื้อมถึง!