ตอนที่ 4 สามสมบัติประจำภัตตาคาร

ตอนที่ 4 สามสมบัติประจำภัตตาคาร

ร้านเล็ก ๆ ยังคงเป็นรูปแบบกึ่งเปิด ลูกค้าที่มาสั่งอาหารสามารถมองผ่านหน้าต่างเห็นแผ่นหลังของพ่อครัวที่กำลังทำอาหารอยู่ด้านในได้

ร้านตกแต่งด้วยสีเทาและสีแดงอย่างลงตัว สีเทาให้ความรู้สึกเรียบง่าย ส่วนสีแดงเติมความสดใส

เจียงหมิงมองเพียงแวบเดียวก็รู้สึกว่าร้านดูอบอุ่นและผ่อนคลาย

ไม่มีเคาน์เตอร์คิดเงิน มีเพียงกล่องเก็บเงินขนาดใหญ่พิเศษกล่องหนึ่งที่ช่วยประหยัดพื้นที่ไปได้มาก บนกล่องเก็บเงินมีแมวสีขาวหิมะตัวหนึ่งหมอบอยู่

แมวสีขาวมองเจียงหมิงแวบหนึ่ง ก่อนเบือนหน้าหนีอย่างวางท่า มันลุกขึ้นเหยียดขาหน้าแล้วบิดขี้เกียจ

ขนสีขาวหิมะช่างเจิดจ้าถึงเพียงนั้น ราวกับปีกของเทวทูต ดูสูงส่งและเกียจคร้าน

“ไป ๆ ๆ”