กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 - ที่ราบสูงนอกพิภพ
ค่ำคืนนั้น ลมพัดแรง ดวงจันทร์มืดมิด
บนซากปรักหักพังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเซวียน มีหม้อขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน กองไฟลุกโชน กลิ่นเนื้อหอมฟุ้งขจรขจาย
"ข้า ข้าเพิ่งเคยได้กินเนื้อมหาจักรพรรดิเป็นครั้งแรก"
สือเทียนหมิงมองดูชิ้นเนื้อที่ลอยอยู่ในชามอย่างเหม่อลอย สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันเปี่ยมล้น ไม่กล้าอ้าปากกิน
"ดื่มไปเถอะ สรรพคุณทางยาข้าหลอมสลายให้หมดแล้ว ส่วนทางเจ้างูใหญ่นั่น เจ้าไม่ต้องกังวลหรอก"
จีเสวียนยิ้ม
เขาหันกลับไปมองบรรพชนโบราณอิ๋นเหอที่กำลังนั่งขดตัวสะอึกสะอื้นอยู่ในมุมมืด แล้วเอ่ยว่า
"เลิกแกล้งทำได้แล้ว เนื้อยังไม่ทันเฉือนออกมา เนื้อใหม่ก็งอกขึ้นมาแทนแล้ว จะไปบาดเจ็บได้อย่างไร"