เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 - งานมงคลสมรสของอ๋าวเทียน
เมื่อสิ้นคำพูดของอ๋าวเทียน ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสงัดลงทันตา
ทุกคนต่างมองดูเขาด้วยความตกตะลึง เพิ่งจะพบหน้ากัน คำทักทายยังไม่ทันได้เอ่ยสักกี่ประโยค อ๋าวเทียนก็เอ่ยปากขอแต่งงานกับคนอื่นเสียแล้ว
จีเสวียนอ้าปากค้าง ชั่วขณะหนึ่งถึงกับไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำใดออกมา เจ้าเด็กคนนี้ช่างตรงไปตรงมาเกินไปแล้ว ไม่คิดจะปิดบังความรู้สึกในใจตนเองเลยแม้แต่น้อย
"แม่นาง ท่านยินดีหรือไม่" อ๋าวเทียนลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ยื่นมือขวาออกไป ท่าทางเปลี่ยนเป็นสุภาพบุรุษขึ้นมาทันควัน
อ๋าวเยว่หลุดหัวเราะออกมากับคำพูดที่กะทันหันของอ๋าวเทียน
นางเป็นถึงระดับกึ่งจักรพรรดิ ด้วยเหตุผลเรื่องเผ่าพันธุ์และการถูกผนึก จึงมีชีวิตมานานกว่าหนึ่งล้านปีแล้ว
มังกรน้อยตรงหน้านี้เป็นเพียงระดับจอมศักดิ์สิทธิ์ กระดูกมีอายุเพียงหนึ่งถึงสองพันปีเท่านั้น กลับบังอาจเรียกขานนางว่าแม่นาง