กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 - หวนคืนทะเลเป่ยไห่
ณ ทะเลเป่ยไห่ เมฆตะกั่วหนาทึบ บดบังลงมาจนมืดฟ้ามัวดิน สอดรับกับผืนน้ำทะเลสีทมิฬ ทำให้ทั่วทั้งฟ้าดินมืดสลัวไร้แสงสว่าง
บนผิวน้ำ ลมพายุพัดกระโชกแรง ซัดระลอกคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ แต่ละระลอกสามารถซัดเกาะจมหายไปได้ทั้งเกาะ
ห้วงเหวลึกที่รายล้อมไปด้วยพายุหมุนทอดตัวอยู่บนท้องฟ้า ปลดปล่อยสายฟ้าสีน้ำเงินออกมาสู่รอบด้านดั่งงูพิษแลบลิ้น ทะลวงดวงดาวและฉีกกระชากก้อนเมฆจนแหลกสลาย
ทว่ากลับมีเรือลำน้อยลำหนึ่ง ลอยล่องอยู่เหนือผิวน้ำอย่างเงียบสงบ ไม่ว่าลมพายุจะโหมพัดแรงเพียงใด ไม่ว่าคลื่นยักษ์จะซัดสาดรุนแรงแค่ไหน ก็ยังคงแล่นไปข้างหน้าอย่างมั่นคง