กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269 - กำหนดการหนึ่งพันปี
เจ็ดร้อยปีผ่านไป
ณ ด่านชายแดนแห่งเก้าสวรรค์สิบพิภพ
ที่นี่คือทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไพศาลจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด และเป็นแดนรกร้างที่แบ่งแยกเผ่าพันธุ์ทั้งหมื่นในเก้าสวรรค์สิบพิภพออกจากเผ่าพันธุ์โบราณนอกแดน
บนเส้นขอบฟ้า มีเมืองขนาดมหึมาและโอ่อ่าตั้งตระหง่านอยู่
กำแพงเมืองสูงใหญ่ยิ่งนัก ก้อนอิฐแต่ละก้อนมีขนาดและน้ำหนักเทียบเท่ากับดวงดาว
กำแพงเมืองสีทมิฬตั้งตระหง่านดุจหุบเหวลึก มองไม่เห็นจุดสูงสุด
ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปเมื่อยืนอยู่ใต้กำแพงเมือง ย่อมดูเล็กกระจ้อยร่อยดั่งเศษธุลี แหงนหน้ามองฟ้า ไม่อาจมองเห็นท้องฟ้าอีกครึ่งหนึ่งนอกกำแพงเมืองได้