เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 246 - ซากศพมังกรเซียน ศิลากำเนิดเทพความโกลาหล
เมื่อเสี้ยวเทียนหลางเสินและเจียวหวงก้าวลึกเข้าไปเรื่อยๆ ม่านหมอกอันลึกลับของวังมังกรตงไห่ก็ค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกทีละน้อย
หลังจากเดินทางมาได้หนึ่งหมื่นลี้ ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงเขตแกนกลางของวังมังกร
นั่นคือลานกว้างขวางใหญ่โตไร้ขอบเขต รอบด้านล้วนเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อตัวขึ้นจากผลึกประกายระยิบระยับ
ใจกลางลาน มีค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ ส่วนเบื้องบนเป็นแท่นบูชาฟ้าที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยไอหมอกแห่งความโกลาหล
"กลิ่นอายของมังกรแท้จริงอยู่ที่นั่น..."
เจียวหวงไม่อาจทานทนต่อแรงดึงดูดใจได้ จึงก้าวเดินตรงเข้าไป
มันสะบัดหัว พ่นลมหายใจอันร้อนผ่าวออกจากปาก หมายจะพัดเป่าไอหมอกแห่งความโกลาหลให้สลายไป
ทว่า ไอหมอกแห่งความโกลาหลนั้นดูคล้ายจะยึดเกาะติดอยู่กับแท่นบูชาฟ้า แม้จะถูกลมหายใจมังกรอันร้อนรุ่มโหมซัด ก็ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย