กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 - สงบลง ป้ายกระบี่โบราณทมิฬ
บนท้องนภา จีเสวียนเหยียบย่างบนความว่างเปล่า มือหนึ่งหิ้วศีรษะของหยางฮุยที่ถูกเปิดกะโหลก อีกมือหนึ่งกุมเปลวไฟวิญญาณดั้งเดิมของเขาเอาไว้
หยางฮุยมองดูศีรษะที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของตนเอง เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน
"เจ้า เจ้ากล้าสังหารข้าได้อย่างไร"
เขาเพิ่งจะสำเร็จเป็นจักรพรรดิ ความทะเยอทะยานทั่วร่างยังมิทันได้ทำให้เป็นจริง จะยอมตายไปเช่นนี้ได้อย่างไร
จีเสวียนส่ายหน้า
"ข้ามิได้บอกว่าจะสังหารเจ้า เพียงแต่จะหลอมเจ้าให้กลายเป็นหุ่นเชิดเท่านั้น"
"เจ้าทำเช่นนี้ไม่ได้ ระดับมหาจักรพรรดิมิอาจถูกเหยียดหยาม รีบสังหารข้าเสียเถิด หากถูกหลอมเป็นหุ่นเชิด จะถูกวัฏสงสารทอดทิ้ง ชั่วกัปชั่วกัลป์ไม่อาจผุดเกิดได้อีก"