กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 - ระดับสูงสุด
สุดขอบฟ้า เมฆดำม้วนตัวอย่างบ้าคลั่งดั่งเปลวไฟโหมกระหน่ำ
สายลมกรรโชกคำราม ในห้วงทะเลสายฟ้าอันไพศาล มีเงาร่างหนึ่งเปล่งประกายสว่างไสว
จีเสวียนปล่อยให้สายฟ้าเส้นหนาฟาดกระหน่ำลงบนร่างอย่างไม่ใส่ใจ หมุนเวียนพลังศักดิ์สิทธิ์ด้วยจิตใจที่แน่วแน่ มุ่งทะลวงด่านของระดับสูงสุด
ภายในพฤกษาเทวะหมื่นวิถี พลังชีวิตอันมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากทารกแรกกำเนิดแห่งเต๋าที่โคนราก ไหลย้อนขึ้นไปตามแนวกระดูกสันหลัง
"รวม"
การทะลวงสู่ระดับสูงสุดต้องใช้ลมปราณจำนวนมหาศาล จีเสวียนยื่นมือทั้งสองข้างออกไป ประสานอินอย่างรวดเร็ว ก่อร่างเป็นค่ายกลจักรพรรดิขนาดเล็ก ดูดซับลมปราณในรัศมีล้านลี้อย่างต่อเนื่อง
ครืน