เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 - สงครามยังไม่สิ้น ซากปรักหักพังกำพร้า
บนท้องฟ้า สายฝนโลหิตตกลงมาอย่างหนักหน่วง ชโลมผืนแผ่นดินอันพังพินาศนี้จนกลายเป็นสีแดงฉาน
มหาจักรพรรดิดับสูญ ฟ้าดินร่วมอาลัย
จีเสวียนยืนอยู่บนซากกำแพงเมืองอันหักพัง ก้มมองดูขุนเขาและสายน้ำนับแสนลี้เบื้องล่าง
ภูเขาอันสูงตระหง่าน ที่ราบอันกว้างใหญ่ ทะเลสาบอันใสกระจ่าง และเนินเขาที่ทอดยาวสลับซับซ้อน ล้วนไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว หลงเหลือไว้เพียงแอ่งที่ราบลุ่มอันเว้าแหว่ง
ดวงตะวันสีแดงที่คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตกสาดแสงสีทองลงมาบนผืนแผ่นดิน ยิ่งขับเน้นให้เห็นถึงความพังพินาศของสถานที่แห่งนี้
สายฝนยังคงโปรยปรายไม่หยุด
เนิ่นนานผ่านไป ระดับกึ่งมหาจักรพรรดิหลายคนแห่งมณฑลเสวียนก็นำพากองทัพติดตามมาถึง
เมื่อได้เห็นร่องรอยความเสียหายของด่านนอกมณฑลเจี้ยน ต่างก็รู้สึกสะท้านสะเทือนใจ