กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 - ข้าจะรอเจ้าที่สายธาร
ฉง มีรูปร่างสะโอดสะอง เรือนผมยาวสลวยจรดเอว ดำขลับเป็นประกาย
นางหลับใหลอยู่ในกล่องกระบี่มานานหลายสิบปี และได้ผลัดเปลี่ยนรูปโฉมไปตามการเลื่อนระดับของกระบี่ฟันเซียน
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของตู๋กูหยุน นางก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อเห็นชายชราผมขาวตรงหน้า จิตใจก็สะท้านไหวเช่นกัน
ทว่านางดูเหมือนจะมองเห็นสิ่งใดบางอย่าง จึงไม่ได้มีความยินดีในการพบพานกันอีกครั้ง ในทางกลับกัน กลับมีความรังเกียจเจือปนอยู่จางๆ
"เสี่ยวหยุนหรือ" แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่นางก็ยังคงเอ่ยปากตอบกลับไปคำหนึ่ง
ตู๋กูหยุนรีบตอบทันทีว่า "ข้าเอง ข้าเอง"
"จากกันไปนับล้านปี พวกเราไม่ได้พบกันเสียนานเลย"
บนใบหน้าชราภาพนั้นผลิรอยยิ้มออกมา ริ้วรอยและรอยย่นลึกยิ่งขึ้นกว่าเดิม