กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 - ระดับกายจำลอง กลับคืนสู่สำนัก
สุดขอบฟ้า เมฆสายฟ้าม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น ประกายสายฟ้านับไม่ถ้วนกำลังก่อตัวรวมพลัง
ผืนแผ่นดินแถบนี้มืดมิดลงอย่างสิ้นเชิง ไร้ซึ่งแสงสว่างแม้เพียงเศษเสี้ยว
ลมกรดพัดกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้า เสียงหวีดหวิวเยือกเย็นดุจเสียงภูตผีร่ำไห้
ทัณฑ์สวรรค์ของระดับมหาจักรพรรดินั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากพลั้งเผลอแม้เพียงนิด ต่อให้เป็นมหาจักรพรรดิก็มีโอกาสดับสูญได้
จีเสวียนยืนอยู่บนขอบราชรถ เหม่อมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เมื่อต้องเผชิญกับสายฟ้าฟาดของระดับกายจำลอง เขากลับไร้ซึ่งความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
"วาบ"
ราชรถเทพไร้หวาดหวั่นถูกเขาเก็บซ่อนเข้าไป
"เข้ามาเลย" จีเสวียนเอ่ยเรียบๆ