เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 - ตู๋กูต้าตี้
เมืองชิงกวงเฉิงอันกว้างใหญ่ไพศาลหนึ่งหมื่นลี้ เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง
สายอัสนีบาตฟาดกระหน่ำลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำลายล้างนครใหญ่จนแหลกสลายไม่เหลือเค้าเดิม
ผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนดิ้นรนเอาชีวิตรอดในทะเลสายฟ้า ต่างนำสมบัติวิเศษนานาชนิดออกมาต้านทาน ทว่ายังคงถูกสายฟ้าทะลวงร่าง แหลกสลายทั้งกายและวิญญาณ
ภายในเมือง เวลานี้ราวกับแดนนรกขุมอเวจี
นอกตัวเมือง เสี่ยวโต้วลูบแก้มของบุตรเบาๆ พลางเหม่อมองบ้านเกิดที่พังพินาศอย่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ด้านหลังของเขา มีคนในครอบครัวยืนอยู่ครบหน้า
เขาอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ การต่อสู้ของบรรดาผู้ฝึกตนขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ สามารถทำลายเมืองอันยิ่งใหญ่ลงได้อย่างง่ายดาย สำหรับปุถุชนเช่นพวกตนแล้ว มันช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
หากคราวนี้ไม่ได้ท่านโหวใช้พลังวิชาช่วยส่งออกมา เกรงว่าจะต้องตายตกอยู่ข้างในเหมือนกับคนอื่นๆ ที่หลบหนีไม่ทันเป็นแน่
เมื่อเผชิญกับภาพเบื้องหน้า เขาทำได้เพียงรู้สึกสิ้นหวัง ขมขื่น และไร้ทางสู้