เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 - เหนือหล้าใต้พิภพ
เบื้องหน้าตำหนักศักดิ์สิทธิ์หงหยาง ทุกคนต่างกลั้นหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
ทุกคนต่างตกตะลึงกับคำพูดประโยคนั้นของเทพารักษ์คงคา
ตระกูลจีสืบทอดมาตั้งแต่ยุคบรรพกาลรกร้าง ดุจดั่งพญาราชสีห์ที่เหยียบย่ำอยู่เหนือเก้าสวรรค์สิบพิภพ
แม้ในปัจจุบันจะไม่รุ่งโรจน์เทียบเท่าในอดีต แต่ก็ยังมีมหาจักรพรรดิหลายท่านที่ยังมีชีวิตอยู่ ด้วยรากฐานนี้ จึงนั่งครองตำแหน่งผู้นำแห่งสามพันแคว้นได้อย่างมั่นคง
ทว่าในยามนี้ กลับถูกผู้อื่นเหยียบหยามท้าทายถึงเพียงนี้
จิตสังหารอันเยียบเย็นแผ่ออกจากโลงศพทองคำ ทำให้นักพรตทุกคนในที่นั้นรู้สึกราวกับตกลงไปในบ่อธารน้ำแข็ง หวาดกลัวจนตัวสั่น
ชายชราผู้นั้นเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ
"สหายเต๋า เจ้ากำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว"
เทพารักษ์คงคาหาได้ใส่ใจไม่