กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 - ลาจาก มณฑลเทียน
เวลาผ่านไปหลายเดือน
ในช่วงเวลานี้ จีเสวียนจมดิ่งอยู่กับการหยั่งรู้เต๋ามาโดยตลอด
ร่างเงาจำลองในทะเลสาบหลุนไห่เริ่มแน่นหนาขึ้น ลายเส้นบนใบหน้าเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ พลังชีวิตเริ่มเปี่ยมล้นขึ้นทุกขณะ
ผ่านไปอีกหลายวัน
ฟู่
จีเสวียนส่งเสียงเบาๆ ดวงตาที่ปิดสนิทลืมขึ้น
ทันใดนั้น สำนักดินแดนศักดิ์สิทธิ์สัตว์อสูรทั้งแห่งก็ถูกปกคลุมไปด้วยอำนาจจักรพรรดิ ร่างจำลองแห่งธรรมของจีเสวียนปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า ดูน่าเกรงขามอย่างยิ่ง
มังกรทองที่กำลังแหวกว่ายอยู่บนท้องนภาคล้ายถูกแรงมหาศาลตบเข้าอย่างจัง เสียงดังโครม ร่วงหล่นลงสู่กลางป่าเขา
อ๋าวเทียนคืนร่างเป็นมนุษย์ ลุกขึ้นมาด้วยสภาพมอมแมม ปัดฝุ่นบนเสื้อคลุมสีทอง