กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 - ลบทำลาย
บนท้องนภาสูง จีเสวียนยืนตระหง่านอย่างผ่อนคลาย พินิจพิจารณาศิลาสังเวยเต๋าในมืออย่างละเอียดลออ
หญิงชราเบื้องล่างมีสีหน้าขุ่นเคือง เหาะทะยานขึ้นมาอย่างเดือดดาล
"สหายเต๋า การกระทำเช่นนี้ดูจะไม่เหมาะสมกระมัง"
"หินก้อนนี้มีเจ้าของแล้ว ไฉนจึงยังแย่งชิงไปอย่างดื้อๆ เช่นนี้"
จีเสวียนคล้ายมิได้ยินคำถามของนาง
"เฮ้อ ยังขาดศิลาหยินอีกครึ่งหนึ่ง จึงจะสามารถผสานเป็นศิลาสังเวยเต๋าที่สมบูรณ์ได้"
"ต้องรวบรวมทั้งสองสิ่งให้ครบถ้วน จึงจะสามารถเปิดแท่นบูชาจักรพรรดิ เพื่อรับสิทธิ์ในการพิสูจน์เต๋าเป็นจักรพรรดิได้"
"เหมืองโบราณไท่ชูอย่างนั้นหรือ ดูท่าคงต้องหาเวลาแวะไปดูสักหน่อยแล้ว" จีเสวียนพึมพำแผ่วเบาในลำคอ
"ช่างเป็นผู้บำเพ็ญที่สามหาวนัก"