เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 - ซุนฮั่ววั่ง
หน้าโต๊ะพนัน ผู้คนต่างพากันรักษาระยะห่างจากซุนฮั่ววั่ง
"บัดซบ เจ้าตัวหายนะนี่มาทำไมกัน คราวก่อนมาดื่มสุราที่ร้านข้าก็ยังไม่จ่ายเงินเลย" เถ้าแก่เหลาสุรารูปร่างอ้วนทึบคนหนึ่งกระซิบกระซาบ
"แค่นั้นยังนับเป็นอันใดเล่า ลูกท้อวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ในร้านขายสมุนไพรของข้าถูกมันขโมยไปจนเกลี้ยง หินวิญญาณหลายแสนก้อนสูญไปในพริบตา ใครจะกล้าส่งเสียงโวยวายกัน" ผู้ฝึกยุทธ์อีกคนกล่าวเสริม
มีผู้ฝึกยุทธ์ที่เพิ่งมาถึงใหม่แอบถามว่า "เมืองหนีเหยาเฉิงอันกว้างใหญ่แห่งนี้ ไม่มีใครปราบมันได้เลยหรือ"
"จุ๊ๆ สหายเต๋า เบาเสียงหน่อย เมื่อหนึ่งปีก่อนมันเคยทำศึกใหญ่กับจ้าวศักดิ์สิทธิ์ถึงห้าคน สุดท้ายก็ใช้กระบองฟาดตายเรียบทั้งหมด" ผู้ฝึกยุทธ์ปีศาจคนหนึ่งดึงเขาไปด้านข้าง
"ให้ตายสิ ร้ายกาจขนาดนี้ ถือว่าข้าไม่เคยถามก็แล้วกัน" ผู้ฝึกยุทธ์ผู้นั้นถอยร่นออกไปอย่างว่าง่าย