เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 - เก้าสวรรค์สิบพิภพ
บนเส้นทางโบราณอันไร้ขอบเขต จีเสวียนและตี้ซื่อเทียนก้าวเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปด้วยกัน
อ๋าวเทียนย่อขนาดร่างกายลง ขดตัวอยู่บนไหล่ขวาของจีเสวียน
"กงจื่อ พวกเรากำลังจะไปแดนเบื้องบนกันหรือ"
"อืม" จีเสวียนพยักหน้ารับ
จากนั้นเขาหันหน้าไปมองทิวทัศน์ด้านข้าง
ในห้วงความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาล แดนเสวียนเทียนอยู่ห่างไกลจากพวกเขาออกไปเรื่อยๆ
ทั่วทั้งแดนเสวียนเทียนถูกห่อหุ้มด้วยกลิ่นอายแห่งความโกลาหลอันเลือนราง รูปร่างประดุจไข่นกที่ยังไม่ฟักตัว
บนพื้นผิวมีประกายแสงเทพสีแดงเข้มส่องวูบวาบ เปี่ยมด้วยการรุกราน และค่อยๆ ก่อกำเนิดขึ้นอย่างช้าๆ
แม้แต่กลิ่นอายแห่งความโกลาหลภายนอกแดนเสวียนเทียนก็ไม่อาจกลืนกินมันได้ ทำได้เพียงปล่อยให้มันแพร่พันธุ์ต่อไป