เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 - ใต้ก้นบึ้งเหวลึก
หลังจากจีเสวียนจัดการกับราชครูแคว้นเจ้าเรียบร้อยแล้ว เขาก็หันหลังเดินกลับไปยังริมหุบเหวอีกครั้ง
เหล่าผู้ฝึกตนที่ยืนอยู่รอบนอกต่างพากันถอยร่นออกไปทั้งสองข้างราวกับกระแสน้ำ หลบเลี่ยงจีเสวียนไปไกลแสนไกล ไม่มีผู้ใดอยากไปข้องแวะกับมัจจุราชผู้นี้
จีเสวียนยืนตระหง่านอยู่บนหน้าผา จิตสัมผัสกว้างใหญ่ไพศาลดุจผืนสมุทร ซัดกระหน่ำลงสู่เบื้องล่างราวกับเกลียวคลื่นคลั่ง
เขาบรรลุระดับศักดิ์สิทธิ์แล้ว ดวงวิญญาณแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง ไอหมอกสีม่วงและหมอกทมิฬเหล่านี้ย่อมไม่อาจรบกวนจิตสัมผัสของเขาได้
"ความผันผวนของมิติวุ่นวายยิ่งนัก หุบเขาอวิ้นโยวแห่งนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอกเลย"
สีหน้าของจีเสวียนเคร่งขรึมขึ้น
เขาสัมผัสได้ว่าในหุบเหวอันมืดมิดนี้มีมิติอีกแห่งหนึ่งซ่อนอยู่ แยกตัวออกเป็นเอกเทศ
แม้ว่าวิธีการเปิดมิตินี้จะไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรในสายตาของเขา แต่การที่มันมาปรากฏอยู่ในพื้นที่ชายแดนอันห่างไกลเช่นนี้ เหตุผลเบื้องหลังก็น่าคิดใคร่ครวญอยู่ไม่น้อย