กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 - กฎของข้าคือกฎ
เมื่อก้าวออกจากโรงเตี๊ยม พวกของจีเสวียนก็เดินทอดน่องไปตามถนนใหญ่ของเมืองด่านใต้ มุ่งหน้าไปยังโถงว่าราชการบนหอรบเหนือประตูด่านเมืองอย่างเชื่องช้า
หากเขาไปช้าสักหน่อย คนของแดนกลางก็จะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้นานขึ้นอีกนิด
นี่ถือว่าเขาหวังดีต่อพวกเขาแล้วแท้ๆ
นี่เป็นครั้งที่สองที่จีเสวียนได้เดินทางมายังเมืองด่านใต้
สองฟากฝั่งของถนนสายหลักยังคงเต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้า เสียงร้องเร่ขายของยังคงดังเซ็งแซ่เช่นเดิม
ทว่าสิ่งที่แตกต่างไปจากเมื่อก่อนก็คือ มีผู้ฝึกตนที่สวมใส่เสื้อผ้าแปลกตาปรากฏตัวขึ้นมามากขึ้น
จีเสวียนหันไปถามฮั่วหลิงเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกาย
"ผู้ฝึกตนที่แต่งกายแปลกตาเหล่านี้มาจากที่ใดกัน"
ฮั่วหลิงเอ๋อร์ตอบกลับ