กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 - โอ่วจินจิน? ไร้พรสวรรค์ตั้งชื่อโดยแท้
บนท้องฟ้าสูงหมื่นจั้ง จีเสวียนและมังกรทองตัวน้อยต่างจ้องตากันไปมา
"ใครเป็นพ่อของเจ้ากัน" จีเสวียนเอ่ยด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
"แล้วข้าควรเรียกท่านว่าอะไรเล่า ท่านแม่หรือ" กรงเล็บน้อยๆ สีชมพูของมังกรทองลูบคางไปมา พลางแสดงสีหน้างุนงงสงสัย
"เจ้าเด็กบัดซบ ช่างเถอะ วาจาเด็กไม่ถือสา"
"วันหน้าเรียกข้าว่าคุณชายก็พอ" จีเสวียนสั่งความ
"ขอรับ คุณชาย"
"คุณชาย ข้าหิวแล้ว" มังกรทองตัวน้อยอ้าปากกว้าง ชี้นิ้วเข้าไปในลำคอของตนเอง
"แล้วซากศพของเจียวศักดิ์สิทธิ์ก่อนหน้านี้เล่า กินหมดแล้วหรือ"
"ก็แค่สัตว์อสูรเจียวในขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ตัวเดียว เนื้อหนังของมันยังไม่พอยัดซอกฟันของข้าเลยด้วยซ้ำ" มังกรทองเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ