เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 - เจียวศักดิ์สิทธิ์ ไข่มังกรเคลื่อนไหว
ณ ทะเลสาบใจกลางตาค่ายกล มังกรเจียวโลหิตจ้องมองจีเสวียนและฟางขุยจากเบื้องบน ลิ้นสีแดงสะบัดพลิ้ว ไอมารชั่วร้ายอบอวลไปทั่วสารทิศ
ลำตัวของมันยาวกว่าหนึ่งพันจั้ง ขดตัวเลื้อยวน ร่างมหึมาปรากฏขึ้นรางๆ ท่ามกลางม่านเมฆ
"ทะ ท่านผู้อาวุโส นี่คือสิ่งใดกัน" ม่านตาของฟางขุยหดเกร็งลงอย่างรุนแรง ราวกับได้พบเห็นความน่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิตที่ไม่เคยพบพานมาก่อน
แรงกดดันที่มังกรเจียวแผ่ออกมานั้นมหาศาลยิ่งนัก โดยเฉพาะแรงกดดันทางจิตวิญญาณ
กลิ่นอายอันน่าเกรงขามดุจขุนเขาใหญ่กดทับลงมาเหนือศีรษะของเขา
หากเขามิได้กัดฟันอดทนไว้อย่างสุดกำลัง เกรงว่าในยามนี้จิตใจคงแหลกสลาย และวิถีแห่งเต๋าคงพังทลายลงไปแล้ว
"ถึงกับเป็นดวงวิญญาณของสัตว์อสูรเจียวในขอบเขตศักดิ์สิทธิ์เชียวหรือ"
"น่าสนใจดีนี่" จีเสวียนพึมพำกับตนเอง