เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 - องค์ชายใหญ่พ่ายแพ้หมดรูป หลอมรวมแก่นหยกหมื่นปีทะลวงสู่ระดับถ้ำว่างเปล่า
ใจกลางลานที่ยุบตัวลง การกระทำของบรรพชนแคว้นฮั่วที่คุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วเรียกขานจีเสวียนว่าผู้อาวุโส ได้ทำให้ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง
ตามที่องค์ชายใหญ่กล่าวไว้ บรรพชนแคว้นฮั่วได้ทะลวงเข้าสู่ระดับหลอมวิญญาณแล้ว
ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังคงคุกเข่าเรียกขานจีเสวียนว่าผู้อาวุโส
เช่นนั้นมิได้หมายความว่า...
"แม้แต่บรรพชนที่แข็งแกร่งที่สุดของแคว้นเรายังยอมก้มหัวสวามิภักดิ์ต่อเขา องค์ชายเล็กๆ เช่นข้า ก่อนหน้านี้กลับยังคิดจะดึงเขามาเป็นลูกน้อง"
องค์ชายเจ็ดมีสีหน้าหม่นหมอง หัวเราะเยาะตนเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในเวลานี้เขาจึงเข้าใจว่า สิ่งที่ตนเคยหลงคิดว่าควบคุมได้ทั้งหมด แท้จริงแล้วต่อหน้าจีเสวียน มันก็เป็นเพียงการแสดงอันน่าขันของเด็กอมมือเท่านั้น
เขาได้รับความสะเทือนใจอย่างรุนแรง
คนที่ตกตะลึงยิ่งกว่าคือหลิวมามา