เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 - เบาะแสใหม่ของหยกโลหิต
องค์ชายสิบเจ็ดกวาดสายตามองจีเสวียนอีกครั้ง
คนผู้นี้ดูอ่อนเยาว์ อายุเพียงยี่สิบปีเศษ ทว่ากลิ่นอายพลังกลับลึกล้ำยากจะหยั่งถึง ทำให้ผู้อื่นไม่อาจคาดเดาได้
ดูท่าจะเป็นยอดฝีมือที่หาได้ยากยิ่งคนหนึ่ง
"หยกวิเศษสีเลือดก้อนนั้น องค์ชายใหญ่ไหว้วานให้ข้านำไปมอบให้พระสนมสิบเก้า บอกว่าเป็นของวิเศษจากต่างแคว้น สามารถช่วยบำรุงจิตใจและบรรเทาอาการลมปราณพร่องได้" องค์ชายสิบเจ็ดกล่าว
"มีเพียงก้อนนั้นก้อนเดียวหรือ ยังมีสิ่งอื่นที่คล้ายคลึงกันอีกหรือไม่" จีเสวียนซักถามต่อ
"ก็ไม่เชิงเสียทีเดียว"
องค์ชายสิบเจ็ดขยับปาก แล้วกล่าวต่อไปว่า "นานมาแล้ว ยาที่พระสนมสิบเก้าใช้ ล้วนได้รับการจัดหามาจากห้องเครื่องยาหลวงขององค์ชายใหญ่ทั้งสิ้น"
"เคยมีการใช้ตัวยาที่เป็นหินมาก่อน ทว่าหินหยกเช่นนี้เพิ่งจะมีเป็นก้อนแรก"
จีเสวียนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง คล้ายจะนึกสิ่งใดขึ้นมาได้