เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16 - รับหลิงอวิ๋นเป็นศิษย์ กระบี่เทพความเป็นตาย
ในป่าไผ่อันเงียบสงบ ทางเดินสายเล็กทอดยาวลึกเข้าไปด้านใน
หลิงอวิ๋นยืนถือกระบี่ เผชิญหน้ากับผู้ฝึกตนหลายคนที่อยู่ห่างออกไปร้อยก้าว
"น้องสาม พวกเจ้าดูผิดไปหรือไม่ เจ้าเด็กนี่เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงปุถุชนคนธรรมดา พวกเจ้าที่เป็นถึงระดับรวบรวมปราณกลับจัดการมันไม่ได้เชียวหรือ"
ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานผู้นั้นกวาดสายตามองหลิงอวิ๋นอย่างละเอียด ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย
"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านไม่รู้เสียแล้วว่าเจ้าเด็กนี่ประหลาดพิกลเพียงใด วิชาอาคมที่พวกเราซัดออกไปล้วนถูกมันใช้กระบี่เดียวฟันจนมลายสิ้น"
"ทั้งที่ไม่มีไอพลังปราณแม้แต่น้อย ทว่ากลับสลายการโจมตีของพวกเราได้ในพริบตา"
ผู้ฝึกตนระดับขัดเกลากายาขั้นปลายที่อยู่ด้านหน้ากล่าวด้วยโทสะ
"โอ้ เช่นนั้นบนตัวมันต้องมีสมบัติล้ำค่าอันใดอยู่เป็นแน่" ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานตาเป็นประกาย สายตาละโมบกวาดมองไปทั่วร่างของหลิงอวิ๋น