ตอนที่ 223 แสงสายัณห์ (1)

ตอนที่ 223 แสงสายัณห์ (1)

นับตั้งแต่เถาเยากับอดีตองค์รัชทายาทถูกจับกุม จวนโหวผิงหนานก็พลันไร้ผู้คนกล่าวถึงในเมืองหลวงนับแต่นั้น

การทรยศต่อแว่นแคว้นเป็นโทษมหันต์ถึงขั้นประหารเก้าชั่วโคตร ก่อนที่เถาเยาจะถูกตัดสินโทษ เซิ่งเยวี่ยก็ได้เก็บข้าวของข้ามคืน พาฮูหยินและพวกลูก ๆ หลบหนีไปยังเจียงหนานแล้ว

ตามหลักแล้ว ย่อมไม่อาจหลบหนีพ้นไปได้

ในเรื่องนี้ย่อมมีเจตนาของจาวจาวแฝงอยู่หลายส่วน

หากกล่าวตามความคิดของนางแล้ว——

ให้ตายไปเยี่ยงนี้ ย่อมง่ายดายเกินไปเสียหน่อย

กว่าเถาเยาจะผลาญทรัพย์สินของจวนโหวจนหมดสิ้นไม่ใช่เรื่องง่าย หากเพลานี้นางไม่ปล่อยให้พวกเขาหนีไปลิ้มรสความทุกข์ยากในแดนมนุษย์และสัมผัสความจนยากคู่ยากจนหมื่นเรื่องโศก มิเป็นการทำให้ความเหนื่อยยากของอีกฝ่ายต้องสูญเปล่าหรอกหรือ

เจียงหนานนับเป็นแดนดินอันงดงาม

สายฝนพรำมัวสลัว สตรีงามประดุจภาพวาด