กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 นี่เรียกว่าเรื่องเล็กหรือ
มีสิทธิ์อันใดกัน!
เขาต่างหากที่เป็นองค์รัชทายาท! เขาต่างหากที่เป็นองค์รัชทายาทในอนาคตของแว่นแคว้นนี้!
ไฉนเสด็จพ่อต้องปิดบังเรื่องสำคัญเพียงนี้ไว้จากเขา ไฉนอาวุธเทพที่เพียงพอจะพลิกคว่ำโชคชะตาแคว้นเช่นนี้ ถึงไปปรากฏที่จวนจวิ้นอ๋องจิ้น หาใช่ตำหนักบูรพาของเขาไม่!
เสด็จพ่อเริ่มระแวงป้องกันเขาแล้วจริง ๆ!
เขาไม่ได้เป็นลูกชายที่ได้รับความโปรดปรานที่สุดผู้นั้นอีกต่อไปแล้ว!
ความตระหนักรู้นี้เปรียบเสมือนมีดอาบยาพิษเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงเข้ากลางใจองค์รัชทายาทอย่างเหี้ยมโหด ทำให้เขาทั้งริษยาทั้งเคียดแค้นจนแทบคลุ้มคลั่ง
“ฝ่าพระบาท ระงับโทสะด้วยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าพระบาท...” หลี่ฝูเฉวียนเอ่ยเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “โมโหจนทำร้ายพระวรกายเพราะเรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ ไม่คุ้มค่าเลยนะพ่ะย่ะค่ะ...”
“เรื่องเล็กหรือ” องค์รัชทายาทหันขวับกลับมา ถีบเข้าที่ยอดอกของหลี่ฝูเฉวียนอย่างแรง “เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าเรื่องเล็กหรือ!”
หลี่ฝูเฉวียนถูกถีบจนกลิ้งถอยไปหลายก้าว เอามือกุมหน้าอกไอโขลกอย่างรุนแรง ทว่ากลับมิกล้าร้องเจ็บแม้แต่คำเดียว