เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 213 เกรงว่าจะไม่เหมาะ
“ยัยหนูผู้นี้” จักรพรรดิซู่เฟิงถูกนางทำให้หัวเราะร่า ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอันใดต่ออีก
“เจ้ามีรางวัลที่อยากได้หรือไม่” เขามองดูหลานสาวสุดที่รักผู้นี้ ชั่วขณะหนึ่งถึงกับไม่รู้ว่าจะพระราชทานรางวัลสิ่งใดให้ดี
เงินทองแก้วแหวนไข่มุกหรือ นางก็มิได้ขาดแคลน
ผ้าแพรพรรณไหมต่วนหรือ …ก็มิได้ขาดแคลนเช่นกัน
จาวจาวกะพริบตา “มีสิเพคะ ย่อมต้องมีอยู่แล้ว~”
“จาวจาวหวังเพียงให้เสด็จปู่ทรงมีความมั่นพระทัยขึ้นมาบ้าง อย่าได้ถูกเงามืดจากคำพยากรณ์ของโหราจารย์สวรรค์แห่งราชวงศ์ก่อนปกคลุมอีกเลยเพคะ”
“พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิที่ดี แคว้นเฟิง…ก็มิได้อ่อนแอเฉกเช่นที่พระองค์ทรงคิดเอาไว้หรอกเพคะ~”
“พวกเราจะดีขึ้น จะดียิ่ง ๆ ขึ้นไปเพคะ!”
ถ้อยคำเหล่านี้ ตรัสได้ตรงใจของจักรพรรดิซู่เฟิงยิ่งนัก