ตอนที่ 211 การค้านี้สำหรับท่านแล้วขาดทุนมากนักหรืออย่างไร?

ตอนที่ 211 การค้านี้สำหรับท่านแล้วขาดทุนมากนักหรืออย่างไร?

โรงน้ำชา ห้องรับรองส่วนตัว

เจ้าหอนั่งอยู่บนที่นั่งประธานด้วยท่วงท่าสบายอารมณ์ รินน้ำชาให้ตนเองอย่างไม่รีบร้อน ตลอดทั้งกระบวนการนั้น แม้แต่เปลือกตาก็มิได้คิดจะปรายตามองแม้แต่น้อย มองเถาเยาที่อยู่ตรงข้ามเป็นดั่งอากาศธาตุโดยสิ้นเชิง

เถาเยานั่งตัวตรงแหน่ว สองม่าวางอยู่บนหัวเข่าด้วยความตึงเครียด แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬเนิ่นนานแล้ว

นางย่อมรู้ดี บัดนี้อีกฝ่ายกำลังสร้างแรงกดดันให้นาง นางจำต้องรักษาความสุขุมไว้ให้มั่น

เนิ่นนานผ่านไป เจ้าหอจึงวางถ้วยชาลงในที่สุด แล้วยกดวงตาคมกริบคู่นั้นขึ้นมองไปยังเถาเยา

“พูดมาสิ”

“พูดสิ่งใดหรือเจ้าคะ” เถาเยาแสร้งทำเป็นสงบเยือกเย็นแล้วเอ่ยถามกลับ

“พูดเรื่อง ‘การกลับชาติมาเกิด’ ของเจ้า” เจ้าหอเอ่ยอย่างรวบรัดได้ใจความ

เถาเยาสูดลมหายใจเข้าลึก นางรู้ดีว่านี่คือไพ่ตายชิ้นเดียวของตน ต้องใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุด