เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 185 พี่คนนี้อย่าล้อเล่นน่า
จาวจาวกลับมายังเรือนของตนเอง ในใจหงุดหงิดกระวนกระวายยิ่งนัก
นางขังตนเองไว้ในห้อง ไม่พบหน้าผู้ใดทั้งสิ้น
ภายในหัว ล้วนมีแต่ใบหน้าที่แลดูเลื่อนลอยและน้อยเนื้อต่ำใจของเซิ่งหมิงชิง
ทั้งยังมีสายตาอันระแวดระวังยามที่เขาเหนี่ยวรั้งแขนเสื้อของนางเอาไว้
นางปวดเศียรเวียนเกล้าเหลือเกิน “เสี่ยวจือ เจ้าไปยกขนมกรอบไส้ปูมาให้ข้าสักจานหนึ่ง...”
คิดฟุ้งซ่านมากมายปานนั้น มิสู้กินข้าวให้มากหน่อยจะดีกว่า
เสี่ยวจือพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย “โอ้ ได้เลยเจ้าค่ะ!”
นางวิ่งตับ ๆ ออกไป แล้วก็วิ่งตับ ๆ ถือของกลับเข้ามา
คล้ายจะมองออกว่าจวิ้นจู่กำลังอารมณ์ไม่ดี จึงเอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “จวิ้นจู่เป็นอันใดไปหรือเจ้าคะ~ ผู้ใดทำให้ท่านไม่สบอารมณ์กัน บอกเสี่ยวจือมา เสี่ยวจือจะช่วยท่านระบายโทสะสั่งสอนให้หนักเลยเจ้าค่ะ!”