ตอนที่ 159 คงไม่ถึงกับ...

ตอนที่ 159 คงไม่ถึงกับ...

เถาเยาตกใจจนสะดุ้ง เหลียวหลังกลับไปมองตามสัญชาตญาณทันที

ในพริบตาที่นางหันศีรษะกลับไปนั้นเอง

เจาเจาพลันขยับไหว

ท่วงท่าของนางรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

เถาเยารู้สึกเพียงเบื้องหน้าลายตา ผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งที่กำจายกลิ่นหอมประหลาด พลันโปะลงบนปากและจมูกของนางอย่างแรง!

นั่นคือผ้าเช็ดหน้าที่ชโลมผงยาสงบจิตไว้เต็มเปี่ยมผืนนั้น ซึ่งนางเป็นผู้ตระเตรียมมาเอง!

“เจ้า...”

ม่านตาของเถาเยาเบิกกว้างขึ้นในบัดดล เต็มไปด้วยความสะพรึงกลัวและความตกตะลึงอย่างหาที่สุดมิได้

นางอยากจะดิ้นรน อยากจะร้องขอความช่วยเหลือ ทว่าฤทธิ์ยานั้นกลับออกฤทธิ์อย่างรวดเร็วยิ่งนัก