เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 134 พลังแห่งความอ่อนโยน
จาวจาวโยนกระดาษยันต์ขึ้นไปในอากาศ
กระดาษยันต์แผ่นนั้นลุกไหม้ขึ้นเองโดยไร้เพลิง กลายเป็นควันสีเขียวสายหนึ่งสลายไปในอากาศ
ทันใดนั้น ทั่วทั้งห้องหนังสือก็บังเกิดลมหนาวเยียบสายหนึ่งพัดผ่าน
ร่างเงาของสตรีผู้หนึ่งซึ่งสวมกระโปรงยาวสีขาว ใบหน้าอ่อนหวานนุ่มนวล รูปร่างเลือนรางอยู่บ้าง ค่อย ๆ ควบแน่นจนเป็นรูปทรงขึ้นตรงหน้าเฮ่ออวี้ชวน
เฮ่ออวี้ชวนมองดูร่างเงานั้นที่เขาคะนึงหามานานนับสิบปีและปรากฏในความฝันนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งร่างพลันตะลึงงันไป
สีแดงก่ำและความบ้าคลั่งในแววตาของเขามลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตะลึงระคนไม่อยากจะเชื่ออย่างหาที่สุดมิได้
“...อาหลิง?”
เขาหยั่งเชิงพลางเอ่ยเรียกชื่อนั้นที่เขาสลักไว้ในใจและคะนึงหามาสิบปีออกมา
สุรเสียงสั่นเครือจนแทบจับใจความมิได้