กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 130 ความไว้วางใจอันไร้เงื่อนไข
เถาเยาเอ่ยไปพลาง ชำเลืองมองจาวจาวอย่างมีความหมายแฝงไปพลาง
หัวใจของจาวจาวพลันดิ่งวูบลงอย่างแรง
นางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “เถาเยา ดูท่าเจ้าคงลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้ตนเองต้องชดใช้อย่างไรเพราะพูดจาผิดหู”
“ใบหน้าของเจ้าไม่รู้ว่าได้รับการรักษาจากหมอเทวะท่านใดจนหายดี พอแผลหายก็ลืมความเจ็บปวด ระวังเถิดว่าภายหน้าจะสะดุดล้มหัวคะมำยิ่งกว่าเดิม”
“...เจ้า!” เถาเยาสีหน้าซีดขาว จึงรีบเปลี่ยนคำพูดทันที “เมื่อครู่ข้าเพียงพูดจาเหลวไหลไปเอง”
ในเวลานั้นเอง นอกฝูงชนพลันเกิดความโกลาหลระลอกหนึ่งดังขึ้นมา
หมอดูดวงตาบอดผู้หนึ่งสวมชุดนักพรตขาดรุ่งริ่ง ในมือถือผืนธงอันหนึ่ง ถูกกลุ่มคนห้อมล้อมเบียดเสียดเดินเข้ามาด้านใน
“หยั่งรู้ดั่งเทพ! เทพพยากรณ์แท้ ๆ เชียว!”
“ปรมาจารย์ ท่านช่วยคำนวณให้ข้าอีกสักรอบเถิด ปีนี้ข้าจะมีโชคลาภร่ำรวยหรือไม่”